W przemyśle mamy do czynienia przynajmniej z kilkoma różnymi metodami obróbki metali. Jedną z najczęściej stosowanych jest tzw. anodowanie, zwane inaczej elektrolityczną oksydacją. Najogólniej mówiąc, polega ono na zabezpieczaniu powierzchni konkretnego materiału poprzez wytworzenie na niej powłoki tlenku siarki lub glinu. Tego typu działanie jest wykorzystywane przede wszystkim do aluminium i różnych jego stopów, choć niekiedy sprawdza się też w przypadku elementów ze stali, stopów magnezu czy tytanu.
W tytułowym procesie funkcję tzw. anody spełnia zawsze określony przedmiot zanurzony we wrzącej kąpieli elektrolitycznej, natomiast elektrolitem jest zazwyczaj kwas siarkowy (ewentualnie chromowy albo szczawiowy). W momencie przyłożenia do elektrod napięcia o wartości od 12 do 20 V wydziela się tlen, który wskutek reakcji z metalem tworzy specyficzną, w pełni przezroczystą warstwę tlenku. Metoda ta jest powszechnie wykorzystywana np. w budownictwie, motoryzacji, dekoracji wnętrz czy w meblarstwie. O jej przebiegu można dowiedzieć się na https://www.tegal.pl.
Stosuje się ją w celu uzyskania następujących efektów:
– zwiększenia odporności danego metalu na wszelkiego typu zniszczenia (zabezpieczenie antykorozyjne oraz mechaniczne)
– nadania powierzchni dekoracyjnego charakteru – stop aluminium uzyskuje bowiem specyficzną, oryginalną strukturę, zwłaszcza jeśli w procesie anodowania została dodana do elektrolitu wybrana substancja barwiąca (cel zdobniczy)
– wytworzenia specjalnej powłoki izolacyjnej na folii (przeważnie aluminiowej), którą można później wykorzystać m.in. do wyrobu kondensatorów
